در تصفیه‌خانه‌های فاضلاب، از مجموعه‌ای از فرآیندها و سیستم‌های مختلف برای حذف آلاینده‌ها و رساندن کیفیت پساب به استانداردهای زیست‌محیطی استفاده می‌شود. این سیستم‌ها معمولاً در چند مرحله اصلی دسته‌بندی می‌شوند:

۱. پیش‌تصفیه (Pre-treatment):

هدف این مرحله حذف مواد جامد بزرگ، شن و ماسه و چربی‌ها برای محافظت از تجهیزات مراحل بعدی و بهبود کارایی آن‌هاست.

۲. تصفیه اولیه (Primary Treatment)

هدف این مرحله حذف مواد جامد معلق (SS) و بخشی از مواد آلی محلول از طریق فرآیندهای فیزیکی (عمدتاً ته‌نشینی) است.

۳. تصفیه ثانویه (Secondary Treatment):

این مرحله حیاتی‌ترین بخش تصفیه فاضلاب است و هدف آن حذف بخش عمده مواد آلی محلول و معلق باقیمانده از طریق فرآیندهای بیولوژیکی است. در این فرآیندها، میکروارگانیسم‌ها (عمدتاً باکتری‌ها) مواد آلی را به عنوان غذا مصرف کرده و تجزیه می‌کنند.

۴. ته‌نشینی ثانویه (Secondary Sedimentation):

پس از فرآیندهای بیولوژیکی، مخلوط پساب و لجن فعال وارد این حوضچه‌ها شده تا لجن فعال (میکروارگانیسم‌های جامد) از پساب تصفیه‌شده جدا شود. این لجن جداشده، “لجن مازاد” نامیده می‌شود و بخشی از آن به ابتدای فرآیند لجن فعال بازگردانده می‌شود.

۵. گندزدایی (Disinfection):

هدف این مرحله حذف یا غیرفعال کردن پاتوژن‌ها (میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا) باقی‌مانده در پساب تصفیه‌شده قبل از تخلیه به محیط زیست یا استفاده مجدد است.

۶. تصفیه پیشرفته (Advanced Treatment) / تصفیه ثالثیه (Tertiary Treatment):

این مرحله در صورت نیاز به کیفیت پساب بسیار بالا (مثلاً برای استفاده مجدد در کشاورزی یا صنعت) انجام می‌شود و هدف آن حذف مواد آلی باقی‌مانده، مواد مغذی (نیتروژن و فسفر) و سایر آلاینده‌های خاص است.

۷. فرآوری لجن (Sludge Treatment and Disposal):

لجن تولید شده در مراحل مختلف تصفیه (لجن اولیه، ثانویه، مازاد) حاوی مواد جامد، آلی و همچنین پاتوژن‌هاست و نیاز به فرآوری و دفع مناسب دارد.

انتخاب و ترکیب این سیستم‌ها به عواملی مانند حجم و کیفیت فاضلاب ورودی، استانداردهای تخلیه یا استفاده مجدد، هزینه سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری، و شرایط محیطی بستگی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *